ගරුත්වය කෙලෙසාගත්තේ භික්ෂුන් විසින්මයි

භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ ගරුත්වය කෙළසන මාධ්‍ය භාවිතයක් සිදුවෙමින් තිබෙන බවත් ඒ ගැන සමාජයේ අවධානය යොමු විය යුතු බවත් අවධාරණය කරමින් විවිධ නිකායන්ට අයත් නා හිමිවරුන් වෙතින් මාධ්‍ය නිවේදන කිහිපයක් පසුගිය දින කිහිපය තුළ නිකුත් විය.
මේ සමග භික්ෂූන් වහන්සේලාට අපහාස කරන්නේ කවුද ? එසේ වන්නේ ඇයි ? යනුවෙන් යම් සංවාදයක් සමාජය තුළ සිදුවෙමින් තිබේ. විශේෂයෙන් සමාජ මාධ්‍ය තුළ මෙම සංවාදය ගැඹුරු සංවාදයක් දක්වා ගමන් කරමින් තිබෙන ආකාරයක් දැකිය හැකිය.
කතාවේ මුල
භික්ෂූන් වහන්සේලාට අපහාස කරමින් සිදු කරනු ලබන මාධ්‍ය භාවිතයක් ගැන මුලින්ම සිය අවධානය යොමු කරමින් මාධ්‍ය නිවේදනයක් නිකුත් කරනු ලැබුවේ අස්ගිරි පාර්ශ්වය විසිනි (ජූනි 20 වැනි දා*. ඒ වන විට බොදුබල සේනා සංවිධානයේ නායකයා යැයි කියනු ලබන ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් දිගින් දිගටම අධිකරණය මගහරමින් සිටි තත්ත්වයක් තුළ උන්වහන්සේ්ගේ මතවාද දැඩිව සාධාරණීකරණය කරමින් නිකුත් වූ මාධ්‍ය නිවේදනය ( ගලගොඩ අත්තේ ඥානසාර භික්ෂුාවගේ ආවේගකාරී හැසිරීම් රටාව සහ අදහස් ප්රාකාශන ශෛලිය කිසිසේත් අනුමත නොකරන නමුත් උන්වහන්සේගේ මතවාදය බැහැර නොකරන බව* තුළ වූ තවත් විශේෂ අන්තර්ගතයක් වූයේ (ගලගොඩ අත්තේ ඥානසාර හිමියන් ඉදිරිපත් කරන කරුණුවල සත්යාුසත්යවිභාවය සොයා පිළියම් කරනු වෙනුවට වාමාංශික යයි කියාගන්නා දේශපාලනඥයන් සහ සමාජ ක්රිුයාකාරීන් කිසිදු ගෞරවයකින් තොරව භික්ෂූන් වහන්සේලා විවේචනය කරමින් නමින් පමණක් ආමන්ත්රරණය කිරීම හෙළා දකින බව / ජාතිවාදී හැඟීම් අවුස්සන ඇතැම් දේශපාලනඥයන්ගේ ප්රනකාශ සම්බන්ධයෙන් කිසිදු පියවරක් නොගන්නා රජය ඊට ප්රසතිචාරය පළ කරන භික්ෂූන් වහන්සේලා නිහඬ කිරීමට උත්සාහ දරන බව* වාමාංශික යැයි කියා ගන්නා දේශපාලනඥයින් පිරිසක් සහ සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් පිරිසක් කිසිඳු ගෞරවයකින් තොරව භික්ෂූන් වහන්සේලා විවේචනය කරමින් නමින් පමණක් උන් වහන්සේලා හඳුන්වනු ලබන බවයි.
අස්ගිරි පාර්ශ්වය විසින් නම නොකියා නිර්ණාමිකව සඳහන් කළ වාමාංශික දේශපාලනඥයින් සහ සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් පසුගිය දින කිහිපය තුළ අදාළ මාධ්‍ය නිවේදනයේ චෝදනා සම්බන්ධයෙන් ක්ෂණික, පැහැදිලි මෙන්ම තර්කානුකූල පිළිතුරු ලබා දුන් ආකාරයක් අපට දැකිය හැකි විය. විශේෂයෙන් ප‍්‍රවිණ ලේඛකයෙක් හා සිවිල් සමාජ ක‍්‍රියාකාරිකයෙකු වන ගාමිණි වියන්ගොඩ මහතා ‘රාවය’ පුවත්පතට සතිපතා රචනා කරන තීරු ලිපිය මගින් මේ සම්බන්ධයෙන් තමන්ගේ පැහැදිලි ප‍්‍රතිචාර දක්වා තිබුණි. එමෙන්ම මහාචාර්ය සරත් විජේසූරිය මහතා ද තමන්ගේ ප‍්‍රතිචාර දක්වා තිබෙනු දැකිය හැකි විය.
සමාජ මාධ්‍ය හා පුරවැසි මාධ්‍ය අවකාශය තුළ වැඩි ඉඩක් අත්පත් කර ගනිමින් සිදුවන මෙම කතිකාව සාම්ප‍්‍රදායික කියවීම හා දැක්ම ඉක්මවා ගිය ඉසව්වක් කරා ගමන් කරනු ඇතැයි දැකිය හැකිය.
අපහාස කරන්නේ කවුද ? කුමකටද ?
වැල් වටාරම් නැතිව කතාවට ප‍්‍රවේශ වුවහොත් අස්ගිරි පාර්ශ්වය විසින් චෝදනා කරනු සිවිල් සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් හා වාමාංශිකයින් විසින් ඉතා පැහැදිලිව අවධාරණය කරනු ලබන්නේ තමන් අතින් කිසිදු අවස්ථාවක කිහිප නමක් හැර අති බහුතරයක් වන භික්ෂූන් වහන්සේලාට කිසිදු ආකාරයකින් අවමන් කිරීමක් හෝ විවේචනය කිරීමක් සිදු නොවූ බවයි. එහිදී ඔවුන් ද ඇතුළු වත්මන් සංවාදය තුළ ඇතැම් භික්ෂූන්ගේ ක‍්‍රියා කලාපයන් හා මැදිහත් වීම් ගැන දැඩි විවේචනාත්මක ස්ථාවරයක සිටින බහුතරයක මතය වන්නේ මේ මොහොත දක්වා තමන්ද ඇතුළත් බෞද්ධ සමාජය සහ මෙරට අන්‍යාගමික සමාජය ද බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ නමින් ආමන්ත‍්‍රණය කිරීමක් සිදු නොවූ බවයි. සිදු නොවන බවයි.
එහිදී ඔවුන් උදාහරණ දක්වනමින් පෙන්වා දෙන්නේ වත්මන් සිංහල බෞද්ධ ජාතිවාදී ප‍්‍රවණතාවේ මූලාරම්භක හිමිනම වන ‘පූජ්‍ය ගංගොඩවිල සෝම හිමියන්’ ගේ මතවාද මුළුමනින්ම ප‍්‍රතික්ෂේප කළ පුද්ගලයින් පවා උන්වහන්සේ ‘සෝම හාමුදුරුවෝ’ ‘සෝමහිමි’ ආදි ගෞරවන්විත භාෂාවෙන් ආමන්ත‍්‍රණය කරමින් තමන් විසින් උන් වහන්සේගේ මතවාද දැඩිව විවේචනය කළ බවයි.
මෙහිදී ඔවුන් විසින් මතකළ ප‍්‍රධාන තර්කය වන්නේ ‘යම් භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් භික්ෂූන් වහන්සේ නමකට නොගැළපෙන චර්යාවෙන්, චරිතයෙන් යුක්ත වන්නේ ද එවිට සමාජය එකී භික්ෂූන් වහන්සේ කෙරෙහි පවතින ගෞරයට අත් හරින බවයි.
තමන්ගේ මෙම ප‍්‍රවේශය තහවුරු කිරීම සඳහා ඔවුන් විසින් ඉදිරිපත් කරන වඩාත් අවධාරණාත්මක නිදසුන වන්නේ බණ්ඩාරනායක මහතා ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් වැරදිකරුවන් වූ ‘තල්¥වේ සෝමාරාම’ හා ‘මාපිටිගම බුද්ධරක්ඛිත’ යන භික්ෂූන් වහන්සේලා දෙනම හා සම්බන්ධ සිද්ධියයි.
බණ්්ඩාරනායක ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් වැරදිකරුවන් වූ මෙම බෞද්ධ භික්ෂූන් දෙනමම ‘සෝමාරාම’ ‘බුද්ධරක්ඛිත’ යනුවෙන් විනා ‘ජූජ්‍ය තල්¥වේ සෝමාරාම’ හො ‘පූජ්‍ය මාපිටිගම බුද්ධරක්ඛිත’ යනුවෙන් එවකට පැවැති සමාජය පමණක් නොව වත්මන් සමාජය පවා හඳුන්වන්නේ නැත.
වත්මන් තත්ත්වය කුමක්ද ?
භික්ෂූන් වහන්සේලා කිහිප නමක් නමින් පමණක් හැඳින්වීමේ තත්ත්වය දීර්ඝ කාලයකට පසු (බණ්ඩරනායක ඝාතනයෙන් පසු* ඇති වූයේ පසුගිය කාලය තුළ පැතිර ගිය මුස්ලිම් විරෝධී ආගම්වාදී රැුල්ල සමග බව දැකිය හැකිය. මේ සම්බන්ධයෙන් උනන්දුවක් දක්වන පිරිස් විසින් පෙන්වා දෙන්නේ වත්මන් බොදුබල සේනා සංවිධානයේ නායක ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් පමණක් ‘ගලගොඩඅත්තේ’ හෝ ‘ඥානසාර’ යනුවෙන් පොදු සමාජය තුළ අමතනු දැකිය හැකි වූ බවයි. ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් හැරුණ විට බොදුබල සේනා සංවිධානයේ සෙසු කිසිදු භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් උන් වහන්සේලාගේ නමින් පමණක් අමතනු කිසිඳු අවස්ථාවක දැකිය නොහැකි බව ද ඔවුහු අවධාරණාත්මකව පෙන්වා දෙති.
කරුණු කාරණා මැදිහත්ව විමසා බැලීමේ දී පැහැදිලි වන්නේ මෙම කරුණ සත්‍ය බවයි. වත්මන් දේශපාලන තත්ත්වයන් සමග ඍජුව ගැටෙමින් සිටින ( ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් හැර* මුරුත්තෙට්ටුවේ ආනන්ද හිමි, දඹර අමිල හිමි, බද්දේගම සමිත හිමි, ඇතුළු සියලූ භික්ෂූන් වහන්සේලා පමණක් නොව බෞද්ධ සමාජය තුළ විසංවාදයට ලක්ව සිටින පිටි¥වේ සුමංගල හිමියන් ( සමන්තභද්‍ර හිමි* පවා මේ මොහොත දක්වා සමස්ත බෞද්ධ සමාජය පමණක් නොව අන්‍යාගමික සමාජය විසින් පවා අමතනු ලබන්නේ ‘හිමියෝ’ / හිමි/ වහන්සේ වැනි ගෞරවාර්ථයෙනි. එනිසා අපට මෙහිදී අස්ගිරිය ඇතුළු පාර්ශ්වයන්ගෙන් විමසීමට සිදුවන්නේ නමින් පමණක් හඳුන්වමින් භික්ෂූන්ට නිගරු කරන සෙසු භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ නාම ලේඛනයක් හා උන් වහන්සේලාගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය සම්බන්ධ හැඳින්වීමක් පොදුවේ සමාජගත කරන ලෙසය.
එවැනි ප‍්‍රවේශයකට මෙම පාර්ශ්වයන්ට යා හැකිනම් සිදුවනු ඇත්තේ ඉතා පැහැදිලිව ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ගේ සහ තවත් අතලොස්සක් (ඇතැම් විට* සොයා ගැනීමට පමණකි.
මේ තත්ත්වය උදා වූයේ ඇයි ?
භික්ෂූන් වහන්සේලාට අවමන් කිරීමේ ( නමින් ආමන්ත‍්‍රණය කිරීමේ* සිවිල් සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන්ගේ හා ඇතැම් වාමාංශිකයින්ගේ නැඹුරුවක් ගැන මාධ්‍ය නිවේදන නිකුත් කරමින් ඒ ගැන හදිසි ජනමතක් නිර්මාණ්‍ය කිරීමට අස්ගිරි පාර්ශ්වය ඇතුළු නාහිමිවරුන් කිහිප නමකට මේ මොහොතේදී අත්‍යවශ්‍ය වූයේ කුමක් නිසාදැයි අප උනන්දුවෙන් විමසා බැලිය
මෙම සිදුවීම් මාලාවට ශක්තිමත් ආරම්භයක් ලබා දුන් අස්ගිරි පාර්ශ්වයේ මාධ්‍ය නිවේදනය සලකා බැලූවහොත් ප‍්‍රථමයෙන්ම සඳහන් කළ යුතු වන්නේ එය ඒකාබද්ධ විපක්ෂය ඇතුළු අතලොස්සකගේ අමන්දානන්දයට හේතු වුවත් බහුතරයක් ජනතාව හා භික්ෂූන් වහන්සේලා විසින් එය දැඩිව හෙළා දුටු බවයි. විශේෂයෙන් ගලගොඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වයට මතවාදී පදනමක් ද ජාතික වැදගත්කමක් ද මෙම මාධ්‍ය නිවේදනය මගින් ලබා දුන් නිසා එය බහුතර පිරිසකගේ පිළිගැනීමට ලක් නොවීය. එමෙන්ම මෙම මාධ්‍ය නිවේදනය සමග ඥානසාර හිමියන් අධිකරණයට ඉදිරිපත් වීම, අධිකරණයෙන් ඇප ලැබීම හා අධිකරණයෙන් එළියට පැමිණ මාධ්‍ය හමුවේ ඥානසාර හිමියන් කළ  කතාව (දැන් මේ වැඬේ නා හිමිවරුන්ට භාරයි* බහුතරයක් පිරිස මෙය සත්භාවයෙන් කළ මාධ්‍ය නිවේදනයක් ලෙස පිළිගත්තේ නැත. ඉතා පැහැදිලිව මෙහි සත්‍ය අරමුණ වූයේ ඥානසාර හිමියන්ට අධිකරණයට ඉදිරිපත් වීමට හා ඇප ලබාගැනීමට පදනමක් නිර්මාණය කිරීමයි.
මේ නිසා අප ඉතා පැහැදිලිව අවධාරණය කරන්නේ ‘භික්ෂූන්ට නමින් අමතමින් නිගරු කරන්නේ යැයි’ ඇතැම් නිකායන් හා පාර්ශ්වයන් විසින් සමාජගත කිරීමට වෑයම් කරන්නේ හුදු හිතලූවක් මිස සැබෑ තත්ත්වයක් නොවන බවයි.
නිහඬ බව බිඳීම
මීළඟට අපට ඇතිවන ප‍්‍රශ්නය වන්නේ අස්ගිරි පාර්ශ්වය ඇතුළු නා හිමිවරුන් කිහිප නමක් මේ සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් මෙතෙක් කාලයක් මුනිවත රැුක්කේ කුමක් නිසාද යන්නයි. එනිසා මේ නිහැඬියාවට හේතු වන්නේ කුමක්ද ? යන්න අප විසින් නිරවුල් කරගත යුතුය.
ගාමිණි වියන්ගොඩ, මහාචාර්ය සරත් විජේසූරිය ඇතුළු සිවිල් සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් ද සමාජ මාධ්‍ය තුළ තම අදහස් ගොනු කළ පුරවැසි මාධ්‍යවේදීන් අවධාරණය කර තිබූ ආකාරයට අස්ගිරි පාර්ශ්වයට වත්මන් ආණ්ඩුව සම්බන්ධයෙන් දැඩි විරෝධයක් තිබේ. ඒ බව අස්ගිරි පාර්ශ්වය විසින් අවශ්‍ය ප‍්‍රමාණයටත් වඩා පැහැදිලි කර ද තිබේ. මේ ආණ්ඩුව සම්බන්ධයෙන් විරෝධයක් පවතින විට එහි උණුසුමින් ගාමිණි වියන්ගොඩ, මහාචාර්ය සරත් විජේසූරිය ඇතුළු ‘පුරවැසි බලය’ ‘සාධාරණ සමාජයක් සඳහා වන ව්‍යාපාරය’ ඇතුළු යහපාලන ආණ්ඩුව බලයට ගෙන ඒම සඳහා පෙරගමන්කරුවන් වූ පුද්ගලයින්ට කිසිසේත් ගැළවීමක් නැත. මෙනිසා මෙම සිවිල් සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් කෙසේ හෝ දංගෙඩියට දක්කාගෙන යා යුතුය. ඒ සඳහා පසුබිම සැකසිය යුතුය. ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් හරහා උද්ගත වූ තත්ත්වය මේ සඳහා කදිම අවස්ථාවකි. මන්ද ඥානසාර හිමියන් අත්අඩංගුවට නොගැනීම ගැන හා රට තුළ වර්ධනය වෙමින් පවතින ජාතිවාදී හා ආගම්වාදී ප‍්‍රවණතාවට එරෙහිව ඍජුව හා අඛණ්ඩව පෙනී සිටින පිරිස වූයේ අස්ගිරියේ චෝදනාවට ලක්ව සිටින පුරවැසි බලය ප‍්‍රමුඛ සිවිල් සමාජ නායකත්වයයි.
අනෙක් අතින් වාමාංශික දේ්ශපාලනඥයින් ගැන සඳහන සැලකිය යුතුුය. මේ ඉලක්ක වන්නේ රාජිත සේනාරත්න මහතා ඉලක්ක කරගත් කණ්ඩායමයි. අස්ගිරියේ වරප‍්‍රසාදිත මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනයට පළමු හා ශක්තිමත්ම ඇණය ගැසූ පුද්ගලයා වන්නේ මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට පසු රාජිත සේනාරත්නයි. ඉතිං ඔහුව ද සමාජය හමුවේ දුර්වල කිරීමට මේ පාර්ශ්ව එකසිතින් සූදානම්ය. මන්ද මේ දෙපිරිසම ඔවුන්ගේ වීරයා පරාජිතයෙක් කළ දුෂ්ඨයින් වන නිසාය.
මේ තත්ත්වය අප හඳුනාගත යුතුය. ඒ සමග අප විසින් අමතක නොකළ යුතු වන්නේ අස්ගිරි පාර්ශ්වයේ ඇතුළු ඇතැම් නාහිමිවරුන්ගේ ක‍්‍රියාකාරකම් පසුගිය කාලය තුළ දිගින් දිගටම ප‍්‍රශ්න කළේ මේ සිවිල් සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් විසින් පමණක් ම බවයි. මේ සඳහා දැක්විය හැකි හොඳම උදාහරණය වන්නේ මහනුවර දළඳා මාළිඟය ඉදිරිපිට මාර්ගය විවෘත කිරීමට අස්ගිරි පාර්ශ්වය දක්වන දැඩි විරෝධය පසුගිය කාලය තුළ අඛණ්ඩව විවේචනය කරන එකම පිරිස මෙම සිවිල් සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන් වෙතින් නියෝජනය වූ බවයි.
එක ගලෙන් කුරුල්ලන් දෙදෙනකු මරා ගැනීම
අනෙක් අතින් මහින්ද රාජපක්ෂ ඇතුළු කල්ලිය යළි ඔසවා තැබීම සඳහා ජාතික සංහිඳියාව බිඳ දැමීම අත්‍යවශ්‍ය කාරණයක් වන්නේ එමගින් ඉතා වැදගත් ඉලක්ක කිහිපයක් පසුරාගත හැකි නිසාය. එකක් වන්නේ ජාතිවාදී හා ආගම්වාදී ගැටුම් වලට එරෙහිව ආණ්ඩුවේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය මන්දගාමී වන විට සුළුජාතීන් ආණ්ඩුව වෙතින් දුරස්වීමයි. මෙය වත්මන් ආණ්ඩුවේ බල කුළුණු දුර්වල කළ හැකි පහසු ප‍්‍රවේශයකි. දෙවැන්න වන්නේ ජාතිවාදී හා ආගම්වාදී ප‍්‍රහාරයන්ට එරෙහිව ආණ්ඩුව සක‍්‍රීය මැදිහත්වීමකට ගියහොත් එමගින් දකුණේ සිංහල ජනතාව ආණ්ඩුව වෙතින් බිඳවීමට ඇති හැකියාවයි. මේ සමග සුළුජන අයිතීන් වෙනුවෙන් හඬ නඟන දකුණේ සිවිල් සමාජය ද නිහඬ කර අකර්මන්‍ය කළ හැකි වුවහොත් සිංහල බෞද්ධ බහුතර ඡුන්දයෙන් බලයට පත්වීමට උත්සාහ කරන ඒකාබද්ධ කල්ලියට ඉදිරි මැතිවරණ කෙළිබිමක් වනු ඇත.
අද ගලගොඩඅත්තේ ඥානාසර හිමියන් පමණක් ඉල්ලක කරගනිමින් සිදුවන සිවිල් සමාජ ක‍්‍රියාකාරීන්ගේ තාර්කික ප‍්‍රකාශයක් ජාතික ගැටලූවක් බවට පත් කිරීමට කැසකවන සියලූ පාර්ශ්වයන්ගේ සූක්ෂම උපාය වන්නේ එක ගලෙන් කුරුල්ලන් දෙදෙනකු නොව මුළු කුරුළු ?නම අල්ලා ගැනීම බව අපට පැහැදිලිව පෙනී යයි. එනිසා මේ සියලූ ප‍්‍රකාශයන් පටුපස ඇති අදෘශ්‍යමාන හස්තයන් හා වුවමනා එපාකම් අප විසින් නිරවුල්ව හඳුනා ගත යුතුය.
වැඩවසම් චින්තනයෙන් මිදෙමු
අතිෂයින් ප‍්‍රතිගාමී හා මර්ධිත සමාජ ක‍්‍රමයක් වශයෙන් සැලකෙන වැඩවසම් ක‍්‍රමයේ දීර්ඝ කාලීන ශේෂයන්ගෙන් තවමත් මිදීමට මෙරට සමාජයේ බහුතරයකට නොහැකිවීම නිසා රටක් හා සමාජයක් වශයෙන් අප දිගින් දිගටම අගතිය කරා ගමන් කරමින් සිටිමු. අදටත් නූතන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ හරයන් වන නිදහස, සමානාත්මතාවය පිළිගැනීමට මෙරට සමාජයේ බහුතරයක් සූදානම් නැත. ඒ අතර භික්ෂූන් වහන්සේ විසින් අත්පත්කොට ගෙන සිටින දැවැන්ත සමාජ, සංස්කෘතික හා දේශපාලන බලය ප‍්‍රශ්න කිරීමට සමාජය සූදානම් නැත. ආගමේ, සම්ප‍්‍රදායේ හා භක්තියේ නාමයෙන් සියලූ මානව වටිනාකම් පවා දී සිටින සමාජයක භික්ෂූ සංස්ථාව තම ආධිපත්‍ය අත්හැරීමට හෝ එය දුර්වල කිරීමට අවස්ථාවක් දෙනු ඇතැයි විශ්වාස කළ නොහැකිය. එ නිසා ‘මොන නොපහත්කම් කළත් ඒ භික්ෂුවක්’ යන මතයේ සිට එයට ගරු කිරීමට සමාජය දක්වන නැමියාව අහෝසි වනු දැකීමට නූතන මානවවාදීන්, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදීන් මිස වැඩවසයම් චින්තනයෙන් සියලූ ආකාරයේ වරප‍්‍රසාද භුක්ති විඳින්නන් සූදානම් නැත.
සාසනයෙන් පළවා හැරිය හැකි වැරදි දහසකුත් එකක් තිබියදීත්, සිරිගෙවල් එකක නොව දහක දැමීමට තරම් නීති බිඳ තිබියදීත් මුළු රටටම පිළිළයක් වී ඇති එක චීවරධාරියෙක් රැුක ගැනීම සඳහා අද වැළ නොකැඞී බොහෝ දෙනෙක් පෙරට එන්නේ කුමකටදැයි අප වටහා ගත යුතුය.
‘ඥනාසාර හිමියෝ’ වෙනුවට ‘ඥානසාර යැයි කියනවෝ’ යැයි කියමින් මේ සමාජය යළි අවුළුවන්න හදන්නේ නිකමට නොවන බව පමණක් අවසාන වශයෙන් ලියා තබමි.

සටහන
භාතිය බරුකන්ද

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *