කුමාර් ගුනරත්නම් නිදහස් කරනු! පුරවැසිභාවය ලබා දෙනු! මේ ටික කියන්නට මට ඇති අයිතියටත් ගරු කරනු! – අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ

meකුමාර් ගුනරත්නම්ගේ ප්‍ර‍ශ්නය විසඳීම සඳහා රජය මැදිහත් විය යුතු ය. ඔහුට ජනාධිපති සමාවක් දී නිදහස් කළ හැකි ය. එසේම, පුරවැසිභාවය නැවත ලබා දීම සඳහා ආණ්ඩුවට මැදිහත් විය හැකි ය. එහෙම ඇගිලි නො ගසන තරම් මේ රට තවම ප්‍ර‍ජාතාන්ත්‍රික හෝ නීතියේ ආධිපත්‍යයට ගරු කරන තත්වයට පත් වී නැත. එහෙම තිබුණා නම් ආගමන, විගමන වංචා කළ විමල් වීරවංශට මේ මෑතදී මුක්තිය ලැබෙන්නේ නැත.

එහෙත් මේ එකක්වත් කළ යුත්තේ පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ අන්තවාදීන්ට මහජන දේපලවලට හානි කරමින් හා මහජනතාවට හිරිහැර වන පරිදි විරෝධතා පැවැත්වීමට හයිය ඇති නිසා නො වේ. නැතිනම්, අප වැනි පුද්ගල ක්‍රියාකාරිකයන්ට විවිධ තර්ජන කරන්නට ඔවුන්ට ඇති හැකියාවට බියේ සියලු දෙනා නිහඬ වන නිසාත් නො වේ.

කුමාර් ගුනරත්නම් නිදහස් කරනු! පුරවැසිභාවයත් ලබා දෙනු! ඒ ගමන් ම මේ ටික කියන්නට මට ඇති අයිතියටත් ගරු කරනු!

මෙම ප්‍ර‍ශ්නය හා සම්බන්ධ ඇත්ත ද මේ රටේ ජනතාව දැන ගත යුතු ය. කුමාර් ගුනරත්නම් පිළිබඳ පෙසප විසින් නිර්මානය කරන ප්‍ර‍බන්ධය සත්‍ය නො වේ.

කුමාර් රටින් යන්නේ ඒ වන විට ඔහු අභ්‍යන්තර නායකයකු වූ ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩලයේ තීරණයක් අනුව බව ඇත්ත ය. එහෙත්, ඒ පසුපස තිබෙන්නේ දේශපාලන ගේම් ගොඩකි. එක පැත්තකින් කුමාර්ව සක්‍රිය දේශපාලනයෙන් ප්‍රායෝගිකව පිටමං කිරීමේ උවමනාවක් ජවිපෙ නායකයන්ට තිබිණි. එයට එක් හේතුවක් වූයේ ඔහු විසින් ඒ වන විට පක්ෂ සංවිධාන විනයට පටහැණි අන්දමින් පක්ෂය තුළ කණ්ඩායමක් ගොඩනගාගෙන තිබීම විය හැකි ය. එහෙත්, එය ශක්තිමත් බලවේගයක් වූ නිසා හා කුමාර් යනු ඉතා බලවත් ජවිපෙ නායකයකු නිසා කුමාර්ට එරෙහිව විනය ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමේ හැකියාවක් නො තිබිණි. මේ වනාහි ගේම් ඔස්තාද්ලා අතර සිටි සෝමවංශ අමරසිංහ වැනි ගේම් පකීර්ලා දුන් සුපිරි ම ගේමකි.

කුමාර්ට ජීවිත තර්ජන එල්ල වූයේ 2005 මහින්දගේ ආණ්ඩුවට සම්බන්ධ වී ඇමති තනතුරු ලබා ගැනීමට ජවිපෙ නායකයන් ඇතැමෙකුට තිබුණු උවමනාව කුමාර්ගේ බලපෑම නිසා ව්‍යර්ථ වීම හේතුවෙන් එම ජවිපෙ නායකයන් විසින් කුමාර්ව පාවා දීම නිසා ඔහුගේ ජීවිතයට තර්ජන එල්ල වූ නිසා බව කියැවේ. එහෙත්, කුමාර් විදේශගත විය යුතු ය යන තීරණයට එළඹෙන්නේ සෝමවංශ, වීරවංශ, අනුර ආදී වූ සියලු දෙනා එකට සිටි දේශපාලන මණ්ඩලයකිනි. එනම්, පාවා දුන්නන් ද, පාවා දෙනු ලැබූවන් ද එකට සිටි දේශපාලන මණ්ඩලයකිනි. වීරවංශ ජවිපෙන් වෙන් වන්නේ 2008දී ය. ගුනරත්නම් ලංකාවෙන් යන්නේ 2006දී ය.

කුමාර්ගේ ජීවිතයට තර්ජන තිබිණි නම් ගත යුතුව තිබුණු එක ම පියවර විදේශගත කිරීම නො වේ. කුමාර්ව අවශ්‍ය නම් ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් කරන්නට හැකියාව තිබිණි. කුමාර් ඒ වන විට ජවිපෙ ඇතුළේ බලවත් හා ජනප්‍රිය නායකයකු විය. පක්ෂ සාමාජිකත්වය අතර ඔහු ප්‍ර‍සිද්ධ පුද්ගලයෙකි. එහෙත්, ඔහු හා සේනාධීර ගුණතිලක හෙවත් ඕපාත සිය අනන්‍යතාව හෙළි කළේ නැත. එසේ කළේ ඇයි ද යන්න විග්‍ර‍හ කර ගත යුතු ය.

ජවිපෙ පැවතුණේ විප්ලවයක් වෙනුවෙන් දිවි කැප කර, කාලය, ශ්‍ර‍මය, ධනය පරිත්‍යාග කළ අවංක සාමාජිකයන් විශාල පිරිසකගේ ජීවිත මත ය. මගේ භාෂාවෙන් කියනවා නම් ජවිපෙ නායකයන් බලය, කීර්තිය හා ඇතැම් විට ධනය ද ගොඩනගා ගත්තේ අද නැති විප්ලවය හෙට කරනවා ය කියා මේ පිරිස රවටා ය. ජවිපෙ නායකයන්ට කරන්නට උවමනා මළ උලව් විප්ලවයක් නැත. ඔවුන්ට උවමනා හරිය දැන් ඔවුහු කරමින් සිටිති. ජවිපෙ නායකයන් යනු අප වැනි සාමාන්‍ය මිනිස්සු ය. ජවිපෙ නො තිබුණා නම් ඔවුන්ට ද සිදු වන්නේ ඔය සාමාන්‍ය විදියට ජීවත් වන්නට ය. විමල් වීරවංශ වැනි අයට වැඩි ම වුණොත් සිංහල විකල්ප පත්තරයක කර්තෘකමක් ලැබෙනු ඇත.

කුමාර්, ඕපාත වැනි අය ජවිපෙ විසින් අර අවංක භක්තිමත් බලවේගය ඇන්දීම සඳහා අලෙවි වූ අයයි. සරළව කීවොත්, ජවිපෙ ඔය ආණ්ඩු එක්ක එක් වෙමින් කරන දේ ඇත්ත නො ව, ඇත්ත ගේම වෙනම තිබේ. මේ ඉන්නේ ඒ වෙනුවෙන් කැප වූ අභ්‍යන්තර නායකයෝ ය යන පණිවුඩය ඔවුන් හරහා පක්ෂ සාමාජිකත්වයට දෙන ලදී. එසේ කළේ පක්ෂ නායකයන්ට ධනය, බලය, කීර්තිය අත් පත් කර ගැනීම සඳහා සාමාජිකයන් සූරා කන්නට ය. අප්‍රකටව සිටියත් කුමාර්ලාත් ඒ බලය භුක්ති වින්ද හ. ඒ ගමන් ම කුමාර්ලා ද සූරාකෑමට ලක් වූ හ.

මේවා කුමාර් කළේ නො දන්නාකමට නො වේ. ඔහු ද මේ ගේමේ ම කොටස්කරුවෙකි. එහෙත්, එක් තැනකදී ඔහු එහි ගොදුරක් බවට පත් වන්නට පටන් ගත්තේ ය. මෙම පක්ෂ ගොඩනැගෙන්නේ ම ඉතා නිර්දය සංදර්භයක ය. කලකදී ගේම් දුන් අය පසු කලෙක එවැනි ම ගේම්වල ගොදුරු බවට පත් වීම මේවායේ සාමාන්‍ය පිළිවෙලයි.

සිය කැමැත්තෙන් ලාංකික පුරවැසිකම අතහැර දමා සිය බිරියත් සමග ඕස්ට්‍රේලියාවට සංක්‍ර‍මණය වීමේදී ඔහුගේ පවුලට ද වෙනත් කිසිදු ජාත්‍යන්තරවාදී අරමුණක් තිබුණේ නැත. එය ඔය වෙන කොයි කවුරුත් ඩවුන් අන්ඩර් යන විදිය ම තමා ය.

මෙතනදී නොයෙල් මුදලිගේ යන නම කුමාර් භාවිතා කළේ ඇයි ද යන්න වෙන ම විමසිය යුතු කාරණයකි. මෙය බොහෝ දුරට විමල් වීරවංශ උප්පැන්න සහතික සමග කළ සෙල්ලමට සමාන ය. මෙවැනි ක්‍රීඩාවලින් ද ඔවුන් අර ක්‍ර‍ම විරෝධී බලවේගයට තමනුත් මහා ක්‍ර‍ම විරෝධීන් බව පෙන්නන්නට උත්සාහ කරන්නට ඇත. එසේම, විමල්ගේ සිද්ධියේදී නම් ඉතා පැහැදිලිව ම මානසික හේතු ඇති බව පෙනේ. ගුමාර් ගුනරත්නම් කලක් ගැමුණු යන නම භාවිතා කළේ ය. දෙමළ මවකගේ හා පියකුගේ දරුවකු සිංහල ජාතිවාදයට බැල මෙහෙ කළ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සිය පක්ෂ නාමය වෙනුවෙන් ගැමුණු වැනි සංකේතාත්මක නමක් තෝරා ගැනීම ද විග්‍ර‍හ කර ගැනීම ඔබට භාර ය.

කුමාර් සම්බන්ධයෙන් මට නම් කියන්නට තිබෙන්නේ ඔහු වනාහි ලොකු ගේමක කොටස්කරුවකු වී එම ගේමේ ලොකුකම නිසා තමනුත් නො දැනම එහි ගොදුරක් වූ අයෙකු බවයි.

කුමාර් ගුනරත්නම් පිටුපසින් සිට 2004 වසරේ මහජන ඡන්දයෙන් තේරී පත් වූ ජවිපෙ මන්ත්‍රීවරුන් හා ඇමතිවරුන් නැටවූ ආකාරය ගැන සාක්ෂි දෙකක් පසුගියදා හෙන්රි වර්ණකුලසූරියගේ හා අජිත එදිරිසිංහගේ සටහන්වලින් කියැවිණි. ජවිපෙ විසින් මන්ත්‍රීවරුන් පාවිච්චි කළේ වැටුප හා මන්ත්‍රී වරප්‍රසාද පක්ෂයට ගන්නට ය. ඇමතිවරු පත් කළේ නමට ය. චන්ද්‍රසේන විජේසිංහ නමට ඉදිරියට දමා කුමාර් ඇමතිකම කළ බව ඉහත පුද්ගලයන් දෙදෙනාගේ සාක්ෂිවලින් පෙනේ. මේවා දේශපාලනික ක්‍රියා නොව මා ශාස්තෘ නවකතාවෙන් ද සාකච්ඡා කරන සමාජ ස්කිසෝෆ්‍රීනියා තත්වයකින් මතු වන අදේශපාලනික ක්‍රියා ය.

ඔය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු 40න් හා ඉන් පසු පළාත් සභාවට පත් වූවන් විශාල පිරිසකගෙන් කීදෙනෙකු නායකයන් ලෙස ගොඩනැගුණා ද යන්න විමසා බලන්න. අද අප මුහුණ දෙන සමාජ නායකයන් නැති ගැටලුවට ප්‍රධාන හේතුව වම මෙසේ ක්‍රියා කිරීමයි. වත්මන් කෝප් කමිටු සභාපති සුනිල් හඳුන්නෙත්ති වැන වෘත්තික මට්ටමේ දේශපාලන නායකයන් 100ක් එදා තේරුණු මහජන නියෝජිතයන් අතරින් හැදුවා නම් කුමාර්ලා මේ අන්දමින් අසරණ වන්නේ ද නැත.

ප්‍ර‍ශ්නය තිබෙන්නේ මෙම දේශපාලන ධාරාව මෙම ගේම් ගැසීම නවත්වා තිබේ ද යන්න තුළ ය. තමන් පැහැරගෙන ගිය, ජන අරගල ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරිකයන් දෙදෙනෙකු අතුරුදහන් කළ මහින්ද රාජපක්ෂ පැරදවීම වැළැක්වීම සඳහා 2015 ජනවාරි 08 මැතිවරණයේදී කටයුතු කළ ආකාරය හා ඉන් පසුවත් රාජපක්ෂ බලවේගයේ උවමනාවන් හා අනුගත වෙමින් කටයුතු කරන ආකාරයත් අප අමතක නො කළ යුතු ය. කුමාර් වෙනුවෙන් මැදිහත් වන ගමන් ම මේවා ගැන ද කතා කළ යුතු ය.

මම නම් කියන්නේ විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයන් වැනි දේශපාලනික වශයෙන් අඳබාල බලවේග කඩේ යවමින් ඔවුන් තවමත් ගහන්නේ පරණ ගේම ම ය කියා ය.

තව ටිකකින් මෙතැනට ඇවිත් මෙහි ඇනොනිමස් කමෙන්ට් දමන පෙසප ඇච්චන්, බැච්චන්ගේ හැසිරීම නිරීක්ෂණය කර බලන්න. ඔවුන් මෙය ලියන මා සම්බන්ධයෙන් මෙතෙක් පළ කරන ලද අදහස්වල නම් තිබුණේ කුමාර් සම්බන්ධයෙන් ජවිපෙ දක්වන ප්‍රතිචාරවල හරය ම ය.

මට පෙසප සම්බන්ධයෙන් ගේමක් නැත. මට අනුගාමිකයන් නැති නිසා, අනුගාමිකයන් පිරිසක් ඇති පෙසප සමග එක් වී අනාගතයේ මොකක් හෝ ගේමක් මටත් ගසා ගසන්නට බලාගෙන පෙසපට බොරුවට ලව් කරන්නට මට උවමනාවක් නැත. මා එසේ කියන්නේ පෙසප වටා කැරකෙන ඇතැම් ගෙවලයන් ගැන මා දන්නා නිසා ය.

කුමාර්ගේ ප්‍ර‍ශ්නය විසඳීම වෙනුවෙන් උද්ඝෝෂණය කරන අය මිථ්‍යාවට හා කුහක දේශපාලනයට ද පහර දිය යුතු ය. එහෙම නො කර උපායික ප්‍රේම සම්බන්ධකම් ඇති කර ගන්නෝ ඇත්තෙන් ම කුහකයෝ ය. ඔවුන් නැවතත් සූදානම් වන්නේ පරණ සෙල්ලම ම කිරීමටයි.

එසේම, මෙම ප්‍ර‍ශ්නයට දෙන විසඳුම මෙවැනි ප්‍ර‍ශ්නවලට මුහුණ දී සිටින සෙසු සියලු සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් අරගලකරුවන් හැමට ම පොදු ප්‍ර‍තිපත්තියක් විය යුතු ය.

පසුගිය වකවානුවේ දේශපාලන සංකීර්ණත්වය හේතුවෙන් ඔවුන්ගෙන් ඇතැමෙක් සිටින්නේ දීර්ඝ සිර දඬුවම්වලට ලක් වී ය. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ඇමතිවරයා ඝාතනය කිරීමට උත්සාහ කිරීම සම්බන්ධයෙන් සිරගතව සිට ඔහු ජනාධිපති ධුරයට පත් වූ පසු සමාව ලැබූ කොටි සටන්කරුවා එක් උදාහරණයකි.

ඔවුන්ට කුමාර්ලාට මෙන් අධිකරණයේ සානුකම්පාව ලැබුණේ නැත. ඔවුන්ගේ නඩු විභාගයන් සිදු වුණේ පූර්ව විනිශ්චයන්ගෙන් අඳුරු වුණ අසාධාරණ වටපිටාවන් තුළ ය.

බොහෝ සිදුවීම්වල සත්‍යය සැඟවී ගොසිනි.

දේශපාලනය නිසා විපතට පත් දරුවන් නිසා මෙවැනි මව්වරුන්ගේ නෙතින් නැගෙන කඳුළ දේශපාලනය ගැන ගැඹුරු ම ඇත්ත වෙත අපේ නෙත් විවර නො කරන්නේ ද?

W3Lanka බ්ලොග් අඩවියෙනි

 

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *