පැණිය වගේ ද කරල? – නිශාන්ත කමලදාස

ධම්මික බාස් උන්නැහේ නොහොත් කාලි අම්මා දේවාලේ කපුරාල සොයා ගත්තේ පැණියකි. ඔහු තමන් ම වෙදැදුරු කෙනෙක් ලෙස හඳුන්වා ගන්නේ ය. පැණියක් හදන්නට පුළුවන් නිසා ඒ ස්වයං වරය ඔහු ලබා ගත්තා විය හැකි ය. ඒත් කිසි ම වෛද්ය සම්ප්රදායක් ඔහු වෙද මහත්තයෙක් හැටියට පිලි ගන්නේ නැත. ඒ නිසා ඒ ගෞරවය අප ඔහුට දෙන්නේ නැත.
එසේ වුව ද සෞඛ්ය ඇමතිනිය ඇතුළු සෞඛ්ය අධිකාරිය ද අඩු වැඩි වශයෙන් මෙයට නතු වුනු බවක් පෙනී ගියේ ය. මාධ්ය ඉදිරියේ ම පැණි බොමින් සෞඛ්ය ඇමතිනිය එය අනියමින් රටට නිර්දේශ කර සිටියේ ය. කර්මාන්ත ඇමති තුමා ඔහුට පැණි පෙරන්නට යන්ත්රයක් ලබා දීමට කාරුණික වන විට වතුපිටිවල රෝහලේ වෛද්ය කණ්ඩායමක් පැණියට නිර්දේශ දීමට ඉදිරිපත් විය. කතානායක තුමා ඇතුළු රජයේ මන්ත්රීවරු රූපවාහිනී කැමරා ඉදිරියේ එය පානය කරමින් ආණ්ඩුව ම පැණිය පිටුපස සිටින බවක් පළ කළේ ය. මිනිස්සු එකිනෙකා පොර කමින් පෝලිමේ ගොස් පැණි ගත් හ. කාර්යාල වල පැණි ගෙන්වීමේ ව්යාපෘති ආරම්භ වූ අතර බොහෝ දෙනෙකු පැණි බෝතල ලබා ගැනීමේ අදහසින් ඒවාට අමාරුවෙන් උපයා ගත් මුදල් ද ප්රදානය කරමින් සම්මාදම් වූහ. ඔ්නෑම කුණු ගොඩක් බදා ගෙන විකණන ජන මාධ්ය තරඟයට පැණිය උඩ දමමින් පුවත් විකුණා ගත් හ.
ඒ පැණිය අවමනට ලක් නොකොට එය පරීක්ෂා කිරීමට කටයුතු කළ යුතු බවට වෛද්යවරයෙකු වූ ද දේශපාලනඥයෙකු එයට කිසියම් ගෞරවයක් ද ප්රදානය කළේ ය. ඒ අනුව රජරට “විශ්ව විද්යාලය” පරීක්ෂණයක් සිදු කළ අතර එහි ප්රතිඵලය වූයේ පැණියේ කියන ගුණයක් නැති බව ය. ඒ වනවිට පැණියේ අයිතිකරුවන් පොහොසත් වී සෙස්සන් තමන්ගේ මුදල් අහිමි කර ගෙන අවසන් ය. පැණි ගන්නට පෝලිමේ සිටි මිනිසුන් ගුටි කා ඉවර ය.
එම පැණිය බිහි වූ ආකාරය සොයා බලන, එහි නිර්මාතෘගේ පැටිකිරිය විමසන, ඔ්නෑම මොළයක් ඇති කෙනෙකුට එය ප්රතික්ෂේප කිරීමට පරීක්ෂණයක් අවශ්ය නොවූව ද බහුජනයා වූ අපට එසේ නොවී ය. අප එහි තුළ බොරුව සොයා ගත්තේ පරීක්ෂණයකින් ද පසු ය.
ධම්මික බාස් උන්නැහේ වැනි කෙනෙකු මෙවැන්නක් කිරීම අපට ප්රශ්න කිරීමට තරම් නොවන බව පෙන්වමින් සමාන කරනමක් ගැසුවේ කරාපිටිය රෝහලේ වෛද්යවරයෙකි. එම් බී බී එස් වෛද්යවරයෙකි. බටහිර වෛද්ය විද්යාව උගත් වෛද්යවරයෙකි.
දැන් ඉතින් මොළයක් ඇති මිනිසෙකුට දෙපාරක් සිතන්නට සිදු වේ. ඒ දෙවැන්නාගේ පැටිකිරිය නිසා ය. වෛද්යවරයෙකු නිසා ය. විද්යාව මත පදනම් ව කටයුතු කරන බටහිර වෛද්යවරයෙකු වෙන නිසා ය.
එවන් වෛද්ය වරයෙකු නව ඖෂධයක් රෝගීන්ට දීමට පෙර කළ යුතු ක්රියාවලිය අප මෙන් නොව අකුරක් පාසා දැන ගෙන සිටිය යුතු ය. තමන් හැදූ, තමන් පරීක්ෂණ කර සනාථ කළා යැයි කියන, ඖෂධයක් රෝගීන්ට නිර්දේශ කිරීම ඒ අනුව බරපතල වැරැද්දක් බව ඔහු දැන සිටිය යුතු ය.
පැණියට නිර්දේශ දුන් වෛද්යවරුන් ද සිටි නිසා සැකයක් ඇති වීම වැළැක්විය නොහැකි බව ඇත්ත ය. එහෙත් වෛද්ය ආචාර ධර්ම ගැන වුවමනාවෙන් සොයා බලන්න්නට වරම් ගෙන සිටින ශ්රී ලංකා වෛද්ය කවුන්සිලයක් තිබිය දී මෙහෙම පන්දු කෙලින්නට අවසර නැතැයි හිතෙන නිසා මේ බෙහෙත ගැන නම් තවදුරටත් සොයා බැලිය යුතු යැයි සිතුනොත් ඒ ගැන මොළයක් ඇති කෙනෙකු සමග අපට කෝප විය නොහැකි ය.
එහෙත් මේ ලංකාව ය. වෛද්ය කවුන්සිලයක් තියෙනවා යැයි අපට පැණි ප්රශ්නයේ දී පෙනුනේ නැත. පැණි වලට නිර්දේශ දුන් වතුපිටිවල වෛද්යවරුන් සම්බන්ධයෙන් කිසියම් පියවරක් ගත්තා දැයි ආරංචියක් නැත.
ඒ නිසා තවත් වෛද්යවරුන්ට පන්දු කෙලින්නට සිතුනොත් ඒ ගැන පුදුම වෙන්නට ඔ්නෑ නැත. මේ ඒ අවසරයෙන් තම වාසනාව උරගා බලන්නට තැත් කළ එවැන්නෙක් ද?
පුවත් පත් වල වාර්තා වන්නේ කරාපිටිය රෝහලේ වෛද්යවරු ප්රමුඛ කණ්ඩායමක් විසින් මේ බෙහෙත සොයා ගෙන ඇති බව ය. එක් කෙනෙකුට වඩා කණ්ඩායමකින් සොයා ගත් විට ඒ සම්බන්ධයෙන් ඇති වන විශ්වාසය උසස් ය. කණ්ඩායම කවුදැයි සොයා බැලුවොත් ඔබට බෙහෙත ගැන යම් වැටහීමක් ලබා ගත හැකි ය. වෛද්යවරයාට අමතරව රසායන විද්යාඥයෙක් ද ඒ කණ්ඩායමේ ඉන්නා බව කියැවිණි. තවදුරටත් සොයා ගෙන යන විට පෙනෙන්නේ ඔහු මේ කියන වෛද්යවරයාගේ සහෝදරයෙකු බව ය. කණ්ඩායමේ සෙසු සමාජිකයන් අතර ඔහුගේ භාර්යාව ද වෘත්තීය පසුබිම ගැන කරුණු හෙලිදරව් නොකරන තවත් නම් සඳහන් කරන කෙනෙකු ද වෙත්. එහෙත් මේ නිරාවරණයෙන් නොසැලෙන වෛද්යවරයා කියන්නේ විවෘත ව පිළිගැනීමට ඉදිරිපත් නොවන විශේෂඥ වෛද්යවරු පවා ඔහුට අනුග්රහ දක්වන බව ය.
මේ කරල ලියා පදිංචි කොට තිබෙන්නේ අතිරේක ආහාරයක් වශයෙනි. ඒත් විකුණන්නේ බෙහෙතක් හැටියට ය.
මේ කරුණු ඇතුළු තවත් ලෝකය හිනස්සන කරුණු රාශියක් අනාවරණය වන්නේ චමුදිත සමග මේ වෛද්යවරයා කරන සාකච්ඡාවකිනි.
ඒ සාකච්ඡාවේ දී බෙහෙතේ මිල නොකියා ඔහු මග හරියි. ඔහු කියන්නේ එහි මිල නම් අධික බව ය. වෙනත් තැනක සඳහන් වූ පරිදි කරල් 12 ක් සඳහා අය කරන මිල රු තුන්දහසකි. එසේ වුව ද ඔහු ම කියන පරිදි එහි තිබෙන්නේ සුදුළුණු ඉඟුරු ඇතුළු අප අවට ඇති දේ ය.
දේශීය වෙදකමට යොදා ගන්නා, ආහාර පිසීමට අප එකතු කර ගන්නා, අඩුවැඩිය යොදා ගෙන අතිශය විශ්වාසයෙන් යුතුව මේ බෙහෙත ඉදිරිපත් කරන්නේ බටහිර වෛද්යවරයෙකු වීම එක් අතකින් අපේ දේශීය වෛද්යවරුන්ට තමන්ගේ වපසරිය අහිමි කරන වැඩකි.
තමන්ගේ වෘත්තීය සුදුසුකම් මෙසේ යොදා ගනිමින් මුදල් ගරා ගැනීමට වෛද්යවරයෙකුට තරම් නොවේ. එවැන්නක් ගැන මුණිවත රකිමින් සිටීම සෙසු වෛද්යවරුන්ට ද ශ්රී ලංකා වෛද්ය කවුන්සිලයට ද වෛද්ය වෘත්තීය සංගම් වලට ද තරම් නොවේ.
එහෙත් අපේ රටේ කාටවත් කිසිවක් තරම් නොවන නිසා මෙය ද අමතක කර දමනු ඇත්තේ ය. ඇතැම් විට තවත් ඊනියා සරසවියක් මෙය ද පරීක්ෂා කිරීමට ඉදිරිපත් වනු ඇත. එහි ප්රතිඵලය වනු ඇත්තේ ද මෙයින් ලැබිය හැකි සරණක් නැති බව ය. ඒ වන විට අසරණ මිනිසුන්ගේ තුට්ටු දෙකට තට්ටු වී දෙතුන් දෙනෙකු පොහොසත් වී තවත් සිය ගණනක් මේ පිළිබඳ විශ්වාසය තබා අවසන් ගමන් ගොස් අවසන් ය.
ලංකාව විදේශවලින් ලැබෙන එන්නත් වල පිහිටෙන් කෝවිඩ් වලින් ගොඩ ආව ද මේ අමනකම් වලින් නම් ගොඩ එන පාටක් නැත.
