පොල්, පැපොල් හා පොපොල් – නිශාන්ත කමලදාස

පොල් පැපොල් නිපදවන්නේ සුළු නිශ්පාදකයින් ය. ඒවා බෙදා හැරීම ද සුළු ව්යාපාරිකයන්ගේ වපසරියට අයත් ය. ඒ නිසා ම ඒවා පාරිභෝගිකයා දක්වා එන ගමනේ හැම පියවරක දී ම අලෙවි වන්නේ තරඟකාරී මිලකට ය. ඒ නිසා ම ඒකාධිකාරයන් පවත්වාගෙන යන වෙළඳ පොලක මෙන් සුපිරි ලාභයක් ලැබීමට මේ ගනුදෙනු වලින් කිසිදු පාර්ශවයකට ඉඩ නැත. මේ ආර්ථික විද්යාවේ හෝඩිය ය.
ඒ හෝඩිය පවා නොදන්නා විද්වතුන් පිරිසක් විසින් පොල් ගෙඩියේ මිල අඩුකිරීමට පාලන මිලක් යෝජනා කළේ ය. ප්රශ්නයකට තිබුනේ පොල් ගෙඩියක මිල එහි ප්රමාණය අනුව තීරණය වීම ය. එයට ද විද්වත් විසඳුමක් ලැබුනේ ය. ඒ වට ප්රමාණය අනුව මිල නියම කිරීම ය. බැලුවහම සමස්ථ වැඩය ම විද්යානුකූල ය.
ප්රතිඵලය ආර්ථික විද්යාවේ හෝඩිය පාස් ඔ්නෑම කෙනෙකුට පුරෝකතනය කළ හැකි ලෙස පොල් කඩවල නැති වීම ය. බෙහෙතකටවත් පොල් ගෙඩියක් සොයා ගැනීමට නොහැකි වීම ය.
විද්වතුන් වැඩේ අත් හැරියේ නැත. ඔවුන් කළේ පොල් සංවර්ධන මණ්ඩලය හරහා ලොරි වලින් පොල් බෙදා හැරීමට සැලැස්වීම ය. ඒත් ඒ සඳහා මග ගෙවා ගමන් ගාස්තු ගෙවා මං සන්දියකට යා යුතු ය. ලැබෙන්නේ පොල් 5 කි. ගමන් ගාස්තුව පොල් ගෙඩි ගණනින් ගෙවූ විට සැබෑ පාලන මිල ලැබෙන්නේ ය.
හමුදාවේ ට්රක් රථ මේ සඳහා භාවිතා කිරීමේ ඉඩ හසර තවමත් තිබේ. හැම ප්රශ්නයක්ම හමුදාමය ක්රමයකට විසඳන යුගයක ඒ පමාව නම් තරමක් පුදුම ය. අවසානයේ හමුදාව විසින් ජනතාව පොල් යුද්ධයෙන් ගලවා ගැනීමේ ඉඩ තිබේ. එවිට ඔබට පොල් විරුවන් වැඳ පුදා ගැනීමේ අවස්ථාව ද හිමි වනු ඇත.
මේ ටික ලිව්වේ කාටවත් අපහාසයක් කිරීමට නොවේ. පුංචි ආතල් එකක් ලබා ගැණීමට විතර ය. පොල් නැතිව කන අපට එහෙමවත් එකක් ලැබිය යුතු යැයි යන සිතුවිල්ලෙන් මෙහෙයවනු ලැබ ය. ඒ නැතිව මේවා ලිව්වා කියා මෙවැනි විද්වත් මැදිහත් වීම් වල ඉවරයක් ඉදිරියේ දී හෝ ඇති වෙතැයි ද සිතිය නොහැකි ය.
පොල් දැන් පොපොල් වී හමාර ය. එක් කාරුණික ආයාචනයකින් මේ සටහනට තිතක් තැබීම ට මා කැමති ය. පොල් වලට කරන ලද මේ අකටයුත්ත පැපොල් වලට නම් නොකරන ලෙස ය. එය ඇපල් කන්නට වත්කමක් නැති පොදු ජනතාවගේ තවත් කෑමක් නිසා ය.
